Fok, zak bak

Madeleen zeilen
Met de Primo Volente

Plat op mijn rug, lig ik op het voordek. De fok raast over mijn neus heen terwijl mijn linkerhand de spinnakerboom omklemt. In de wending van het schip rolt mijn lichaam naar stuurbord, voeten bijna overboord, water stroomt over mijn benen. Ik trek de fok recht en klauter naar bakboord over de boom heen naar de hoge kant. De vaart zit erin. De Boekanier wijkt uit voor omliggende concurrenten in het wedstrijdveld. Wij strijden naar de startlijn. Nogmaals overstag. Wederom glijd ik weer bijna overboord. De spiboom in mijn rechterhand. Dat moet makkelijker kunnen!

De rollen in het team zijn net weer wat anders. Ik weet niet of de mannen mij als fokvrouw hebben verbannen uit de kuip of dat ze echt denken dat ik een meerwaarde lever als voordekker. “Bakboord!”, roep ik vanaf de punt. De tegenligger moet wijken voor ons. Loef wijkt voor lij. Full focus naar de startlijn. “Nog veertig seconden.” En dan… Zeilen strak, we gaan, we snijden door het water. Bijna vooraan.

“Ruimte voor de dijk”, ditmaal tegen ons. Ze hebben ruimte zat! We pikken wind van de Anoniem. “Dat doe je niet bij een klein waarschip”, laat de schipper ons naderhand geagiteerd weten. We varen op handicap en dit was legitiem.

Dat we de strijd aangaan merkt ook de Primo Volente, een Beneteau First 375. We komen de boot meer dan drie keer tegen gedurende de wedstrijd. We varen zo hoog mogelijk zodat zij niet kunnen passeren. Dat lukt net niet. Ondertussen maak ik de spinnaker klaar. Samen met Niels, omdat ik nog niet zeker ben van mijn kunnen. “We hijsen hem aan stuurbord.” Fok… de zak hangt aan bak. Snel wisselen en dan toch… moet hij wel aan bakboord. De Boekanier klapt op de golven. Water slaat over me heen, de zak gaat open en het blauwe zeil glijdt met rap tempo het water in. Zo snel mogelijk halen we hem naar binnen. Dit kost ons minimaal één plek in de einduitslag, bedenk ik me als ik op de hoge kant zit en mijn haar uitwring.

Lui leioog

Deze Optima 101 loopt als een speer op de spi – die staat nu niet op. Dit kost ons twee plaatsen. Door de commotie vergeten we het leioog te verplaatsen. Bam! Weer een paar minuten langzamer. Down wind ligt de Primo Volente toch weer achter ons. En plat voor de wind varen we sneller, totdat we uit het roer lopen. Het kost allemaal tijd.

Daardoor zitten we wel langer op het water. De zon kleurt ondertussen de lucht in magisch roze en oranje. Het water golft en de wind blaast de werkstress weg. Hij blaast ons ook acht seconden eerder de finish over dan de Primo Volente. Yes!

We genieten in de Yachtclub. Daar maken we kennis met de mannen van de nieuwe deelnemer de Bobsleigh, een Beneteau First Class Europe. We proosten op een komend varend whiskycollege. Wat een goed idee en wat een goede avond. Met een vreugdesprongetje over de steiger richting de boot en kooi. Wat een goed gevoel, zeilen.

Madeleen Koldewe zeilen
Spi klaarmaken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *