Tja, wat doe je op een zeilboot als er geen wind is? De vraag is zeker op elf schepen gesteld deze woensdag. Havenmeester Hendrik deelde onlangs zijn wijsheid: “De wind staat altijd goed. Het gaat erom wat jij ermee doet.” Dus daar doen wij het mee.
De stemming is gebroederlijk. Lachsalvo’s reiken over het water. Nadat ik het grootzeil omhoog heb getrokken bij de mast, ontvang ik een kop koffie. De Hodspur (Humphreys One Design 35) spurt langs met een lachende Patrick achter het roer. Op de Festa eten ze taart ter gelegenheid van een verjaring. “Wedstrijdzeilen is oorlog op het water, Madeleen. Daar is niets romantisch aan”, werd mij onlangs verteld. Ik ben het eens. Behalve vandaag.
Na een uur varen starten de eerste motoren. De Salona vaart terug. Zij zijn klaar met het dobberen en gaan voor Van Dobbe. Onze radio gaat aan. Hard house schettert over het water. We lachen en dansen op het schip onder de sterren met een briesje wind in het grote blauwe zeil. Nog onwetend dat het ons overwinningsfeest is. Want wat blijkt? De Boekanier eindigt als derde!
Rock your boat baby! Dat werkte ook voor ons.